Koncentrator tlenu jest urządzeniem medycznym, które wspiera terapię i poprawia komfort życia osób z problemami oddechowymi. Mogą to być takie zaburzenia, jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, astma oskrzelowa, nowotwory i zwłóknienie płuc, mukowiscydoza, a także niewydolność krążenia, dusznica bolesna i inne choroby układu sercowo-naczyniowego. Dzięki koncentratorowi chory otrzymuje powietrze z większą niż standardowa zawartością tlenu. Jakimi kryteriami powinniśmy się kierować przy wyborze odpowiedniego urządzenia?
Koncentratory tlenu dzielimy na przenośne oraz stacjonarne. Sprzęt do użytku stacjonarnego jest stosowany nie tylko w domach, ale też w szpitalach, hospicjach czy przychodniach. Sprawdza się w przypadku osób, które poddawane są wielogodzinnej tlenoterapii i bardzo rzadko zmieniają miejsce pobytu. Niekiedy jednak wsparcia tlenowego potrzebują również osoby mobilne, a także wymagające jedynie doraźnej terapii tlenem. W ich przypadku idealnym rozwiązaniem będzie koncentrator tlenu przenośny. Tego rodzaju sprzęt jest mniejszy, lżejszy i łatwiejszy do przenoszenia niż wersja stacjonarna. Zdarza się jednak, że ma niższe parametry techniczne niż koncentratory stacjonarne, co łączy się z mniejszą wydajnością tlenoterapii. Istnieją jednak urządzenia wysokiej klasy, które mogą służyć do terapii zarówno w warunkach domowych, jak i zewnętrznych.
Najważniejszą cechą dobrego urządzenia jest wydajność, która pozwala na uzyskanie powietrza o możliwie wysokiej zawartości tlenu – nawet 96%. Daje to zauważalną poprawę samopoczucia i stanu zdrowia osoby chorej, a także zwiększa tolerancję wysiłku. Takie stężenie tlenu oferują koncentratory stacjonarne. W przypadku urządzeń mobilnych jest ono nieco niższe, choć również znacząco poprawiające jakość życia. Decydując się na konkretne urządzenie, zwróćmy też uwagę na stopień hałasu oraz zużycie prądu. Natomiast jeśli kupujemy sprzęt przenośny, ważna będzie pojemność i żywotność baterii lub akumulatora. Wybierając koncentrator tlenu, zawsze warto wziąć pod uwagę indywidualną sytuację danego pacjenta: zaawansowanie choroby, częstotliwość przemieszczania się, kondycję zdrowotną i zasoby finansowe.
